WMMF & Liveblog voorbij
Het World Minimal Music Festival 2011 is voorbij, en daarmee ook de liveblogging van het festival. Voor een overzicht van de highlights kan je kijken op dorst.vpro.nl/wmmf-highlights
De festivalverslaggeving werd gedaan door Boris van Hoytema, Engel Mulder, Eefje Suijkerbuijk, Marthe Naber, Floor van Donselaar, Maarten Jüngen, Florian Weigl, Yuki Kho van VPRO Dorst en Jurjen Soeting, Aad van Nieuwkerk van VPRO Radio 4. Met bijdrages van Juha van ‘t Zelfde en Radna Rumping. Met dank aan Jannes Oosterwijk, Dik Lucas voor de geluidsopnames.

Arnold Marinissen + scholieren gaf een optreden in de concert entreehal. Het zag er indrukwekkend uit. Het wekte veel vragen op; hoe kwam dit tot stand? Wat zijn de voordelen van Tape Loops en wat zijn de overeenkomsten tussen Marinissen en deze tape loops? Dat vroegen we aan Arnold Marinissen.
Straks laatste concert #wmmf. Dan heb ik m’n portie minimal music wel weer even gehad.
Concert in de grote zaal gaat door merg en been, het blijft lang bij je deze muziek; waardevol om gezien te hebben.
Ives Ensemble/ Schapen en machines
Speelse muziek van Frederic Rzewski, werk van de Japanse componist Kunsu Shim en meer muziek van de Monts Mandara in Kameroen. Bewerking van Anthony Fiumara/Arnold Marinissen.
Maarten Schermer van Gonzo (Circus) draait zijn selectie van minimale muziek. Maarten is voor sommigen bekend van zijn tijd bij platenzaak Boudisque in Amsterdam. Zojuist draaide hij de eerste Basic Channel release van Cyrus, ‘Enforcement’. Op vinyl. De Gonzo (Circus) dj’s maken vandaag van het WMMF café een museum voor minimale elektronische muziek.
WMMF Middagconcert: Drinking and Hooting van John White
WMMF Middagconcert: Drinking en Hooting van John White by wmmfzo
Het Ives Ensemble
WMMF Middagconcert: Les Moutons de Panurge (1969)
WMMF Ochtendconcert: Les Moutons de Panurge by wmmfzo
Gespeeld door het Ives Ensemble.
Bravo voor degene die dit hele stuk uitluistert!! Je wordt gek….
Franse uitdrukking
Les Moutons de Panurge
Se comporter comme des moutons de Panurge, c’est faire la même chose que les autres, suivre une mode, se conformer à une idée dominante, en éliminant tout sens critique.
Panurge is een held uit het werk van de Franse schrijver François Rabelais. Tijdens een oversteek op zee van schapen en schaapherders, wil Panurge wraak nemen op een schapenherder met wie hij ruzie heeft. Hij koopt het mooiste schaap, het ‘opperhoofd’, uit de kudde.
Wanneer hij het geld heeft overhandigt, gooit hij dit schaap overboord in zee: natuurlijk volgt gelijk de hele kudde!
Je gedragen als een Schaap van Panurge, dat lijkt me duidelijk nu!
Les Moutons de Panurge
Machines zijn pas interessant als ze gaan haperen, moet Rzwenski gedacht hebben. Bij zijn stuk ‘Les Moutons de Panurge’ spelen de muzikanten dezelfde melodie, zonder dirigent. De melodie heeft 65 noten, maar men begint met de eerste noot, dan de eerste 2, dan de eerste 3 noten, dan de eerste 4, etc. Ze beginnen de melodie dus steeds opnieuw. Bij 65 gaat het procss de omgekeerde volgorde: 65 noten, 64 noten, 63 noten, etc.
De kans dat musici zich vergissen ergens in de melodie en dat alles mis gaat is levensgroot. En dat is nu juist het experiment! Rzewski spoort de verloren schapen niet te proberen om bij de kudde te komen. ‘Once you’re lost, you stay lost’
